Budowa standardowego mikroskopu optycznego:
1. Okular osadzony w tubusie (Osadzony w górnej części tubusu, składa się z dwóch soczewek płasko-wypukłych, górnej od strony oka i dolnej, zamykającej okular; służy do powiększenia obrazu tworzonego przez obiektyw mikroskopu).
2. Rewolwer (To przyrząd, gdzie umiejscowione są obiektywy mikroskopu, które są osadzone w gniazdach obrotowej tarczy; jego obracanie umożliwia prostą zmianę obiektywu a tym samym używanego powiększenia).
3. Obiektyw (Składa się on z kilku soczewek umieszczonych w oprawie metalowej; zbiera światło przechodzące przez przedmiot i tworzy jego powiększony obraz)
4. i 5. Śruba mikrometryczna, mikrometryczna (Śruby służące do ustawiania odległości przedmiot-obiektyw (nastawiania ostrości).W zależności od konstrukcji śruba podnosi-opuszcza stolik przedmiotowy lub tubus z obiektywami. Śruba ruchu drobnego - mikrometryczna, zaopatrzona jest zwykle w podziałkę).
6. Stolik (Czworoboczny, z otworem w środku, jest przesuwany. Służy do umocowania preparatu i jego przesuwu w poziomie w osiach X, Y).
7. Źródło światła (dolne umieszczone jest nad stolikiem. Służy do obserwacji preparatów, obiektów nieprzeźroczystych w świetle odbitym).
8. Kondensor (Układ optyczny, składający się zwykle z dwóch lub więcej soczewek, przetwarzający rozbieżne wiązki światła na wiązki równoległe lub zbieżne).
9. Statyw (Zapewnia sztywność całej konstrukcji, która determinuje, czy dla regulacji odległości obiektyw-przedmiot (nastawiania na ostrość) opuszczamy-podnosimy stolik przedmiotowy).
Następnie pod mikroskopem oglądaliśmy takie preparaty jak:
• mięśnie konia,
• nerki psa,
• krew człowieka,
• płuco psa,
• krew człowieka,
• skórę żaby,
• wątrobę psa.
Potem przygotowaliśmy własne preparaty.
Instrukcja przygotowania preparatu mikroskopijnego
ETAPY
I. Za pomocą skalpela i pęsety oddzieliliśmy jak najmniejszy, najcieńszy fragment cebuli.
II. Pipetą nałożyliśmy na szkiełko podstawowe małą kropelkę wody.
III. Pęsetą nałożyliśmy fragment cebuli na kropelkę wody.
IV. Następnie przykryliśmy próbkę szkiełkiem nakrywkowym.
V. Zebraliśmy nadmiar wody ze szkiełka podstawowego.
VI. Następnie preparat umieściliśmy w odpowiednim miejscu w mikroskopie czyli na stoliku.
Sporządziliśmy następujące preparaty:
• z cebuli,
• z krwi,
• z jabłka,
• z liścia,
• z płatka kwiatka.
Na koniec zajęć zapoznaliśmy się z zasadami wykonywania rysunku obrazu mikroskopijnego.
A oto nasze przykłady rysunków wykonanych poprawnie.
Jako pracę domową na następne spotkanie mieliśmy krótko opowiedzieć o wylosowanych przez siebie pojęciach tj.:
• plazmoliza,
• roztwór hipertoniczny,
• dyfuzja,
• roztwór hipotoniczny,
• osmoza,
Plazmoliza - proces tracenia wody w komórce w roztworze hipertonicznym. W wyniku tego następuje obkurczenie cytoplazmy od ścian komórki. Dotyczy ona wyłącznie komórek roślinnych. Wyróżnia się 4 rodzaje plazmolizy:
• kątowa
• wklęsła
• wypukła
• graniczna
Roztwór hipertoniczny - w zjawiskach osmotycznych jest to ten z dwóch kontaktujących się ze sobą roztworów, do którego następuje przepływ indywiduum chemicznego zdolnego do przenikania przez błonę półprzepuszczalną. Pojęcie to jest zazwyczaj stosowane w biologii i medycynie. Komórki tkanki żywej umieszczone w wodnym roztworze hipertonicznym tracą wodę i ulegają skurczeniu (plazmolizie) prowadzącej w skrajnym przypadku do ich śmierci.
Dyfuzja - proces samorzutnego rozprzestrzeniania się cząsteczek lub energii w danym ośrodku (np. w gazie, cieczy lub ciele stałym), będący konsekwencją chaotycznych zderzeń cząsteczek dyfundującej substancji między sobą i/lub z cząsteczkami otaczającego ją ośrodka.
Schematyczna reprezentacja procesu mieszania dwóch substancji na drodze dyfuzji.
Roztwór hipotoniczny - w zjawiskach osmotycznych jest to ten z dwóch kontaktujących się ze sobą roztworów, od którego następuje przepływ indywiduum chemicznego zdolnego do przenikania przez błonę półprzepuszczalną. Pojęcie to jest zazwyczaj stosowane w biologii i medycynie. Komórki tkanki umieszczone w wodnym roztworze hipotonicznym wchłaniają wodę i nabierają objętości. W medycynie podawanie kroplówki z płynu hipotonicznego jest stosowane w szybkim zapobieganiu i leczeniu odwodnienia organizmu.
Osmoza – dyfuzja rozpuszczalnika przez błonę półprzepuszczalną z roztworu hipotonicznego do hipertonicznego. Zjawisko odkryto, badając plazmolizę komórek skórki liści zapasowych cebuli – dotyczyło więc żywych komórek, w których błoną półprzepuszczalną jest błona komórkowa, a roztworami zawartość komórki i płyn pod szkiełkiem nakrywkowym preparatu mikroskopowego. Później nauczono się wytwarzać sztuczne błony półprzepuszczalne (np. celofan) i okazało się, że samo zjawisko nie jest specyficzną cechą życia. Może zachodzić w różnych rozpuszczalnikach i dotyczyć różnych substancji rozpuszczonych.
Nasze zajęcia zakończyły się uśmiechem i radością na wszystkich buziach uczestników Nauki i Biznesu.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz